Opublikowane przez
Dnia 8 października 2025 roku, w duchu wdzięczności i pamięci o dawnych pokoleniach, które w czasach groźnej epidemii cholery szukały ratunku i nadziei w opiece Matki Bożej, uczniowie klas VI, VII i VIII naszej szkoły wyruszyli na 173. pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej Zwycięskiej w Brdowie.
Pielgrzymka ta miała wyjątkowy, głęboko poruszający wymiar. Uczniowie, pod opieką nauczycieli, nieśli ze sobą dwa transparenty z wypisanymi dziękczynnymi intencjami. Pierwsza z nich wyrażała wdzięczność za szczęśliwie przeprowadzony przeszczep szpiku kostnego i powrót do zdrowia naszego kolegi Kuby, który po długiej walce mógł znów zasiąść w szkolnej ławce. Druga intencja skierowana była w stronę Kacpra, który przeszedł przeszczep nerki i wciąż potrzebuje modlitwy i wsparcia, by mógł wrócić do codzienności i szkolnych obowiązków.
Zanim jednak pielgrzymi wyruszyli w drogę, spotkali się z Kacprem, by osobiście przekazać mu dobre słowo, uśmiech i ciepłe życzenia. Wspólnie zaśpiewano mu tradycyjne „Sto lat”, życząc szybkiego powrotu do zdrowia i wielu sił w dalszej rehabilitacji. Był to moment pełen wzruszenia, solidarności i prawdziwego świadectwa szkolnej wspólnoty.
Podczas uroczystej mszy świętej w Brdowie, uczniowie trzymali w dłoniach swoje dziękczynne transparenty, powierzając Matce Bożej Zwycięskiej wszystko to, co najważniejsze — wdzięczność, wiarę i nadzieję. Modlitwy dzieci i młodzieży, płynące z głębi serca, niosły się wśród murów sanktuarium, przypominając o tym, że prawdziwa siła wspólnoty tkwi w trosce o drugiego człowieka.
Pielgrzymka stała się pięknym znakiem żywej wiary i wdzięczności, a zarazem publicznym świadectwem dobra, które potrafi połączyć całą szkolną społeczność — uczniów, nauczycieli i rodziców — w jednym, wspólnym celu.
Po zakończeniu mszy świętej uczestnicy wyruszyli w drogę powrotną, z sercami pełnymi pokoju i nadziei, prosząc Matkę Bożą Zwycięską o dalszą opiekę nad wszystkimi uczniami oraz o to, by Kacper mógł jak najszybciej wrócić do szkoły.
Ten dzień pozostanie w pamięci wszystkich uczestników jako wyjątkowe świadectwo wiary, wdzięczności i szkolnej jedności — jako duchowe dziedzictwo przekazywane z pokolenia na pokolenie od czasów, gdy mieszkańcy Izbicy Kujawskiej po raz pierwszy wyruszyli do Brdowa z błaganiem o ratunek.
[ Tekst: Kamil Kawczyński ]
